Boekentip: Spelen in zwarte sneeuw

Bijna 1 op de 5 kinderen leeft in armoede. Nadruk op zelfredzaamheid volstaat niet. Alleen structurele verandering gaat sociale uitsluiting tegen. Armoede is voor buitenstaanders vaak onzichtbaar. Maar voor kinderen uit kansarme gezinnen is armoede vaak een dwingende constante. Bij het spelen, bij het naar school gaan of bij het shoppen: ze kunnen er niet aan ontsnappen. Dat kan én moet anders. Met dit kwetsbaar manifest vraagt kinderrechtencommissaris Bruno Vanobbergen aandacht voor kinderen die in armoede opgroeien. Hij pleit voor een structurele aanpak: niet de zoveelste pleister op de wonde, maar een respectvol beleid dat vertrekt vanuit de oorzaken van armoede en dat uitgaat van de rechten die elk kind verdient.

Donderdag 9 februari 2017 stelde het kinderrechtencommissariaat zijn nieuw boek ‘Spelen in zwarte sneeuw’ voor. Ann kreeg de kans om hier naartoe te gaan en kreeg een gratis gesigneerd exemplaar. In dit kwetsbare manifest wordt er aandacht gevraagd voor kinderen die opgroeien in armoede. Phara de Aguirre interviewde de kinderrechtencommissaris die het boek schreef en modereerde daarna het panelgesprek met deskundigen waaronder ook twee ervaringsdeskundigen.

Dit evenement had niet beter gepland kunnen worden, de dag na het walgelijke vertoon en de opschorting van de zitting rond de cijfers over kinderarmoede in België, en daarbij ook nog in de zaal onder het Vlaams Parlement.

Over het boek van Vanobbergen is er al heel wat gezegd en geschreven. Zo zwengelde het boek bijvoorbeeld de discussie over de maximumfactuur in het secundair onderwijs aan. Maar het boek gaat veel breder. Vanobbergen bekijkt de armoedeproblematiek vanuit kinder- en mensenrechtenperspectief. Wat betekent armoede voor hen en voor hun gezin? Hoe benaderen de samenleving en het beleid die kinderen in armoede? En welke hefbomen zijn er voor een betere armoedebestrijding?

De Kinderrechtencommissaris bepleit een “omvattend verhaal”. De huidige focus van het beleid op zelfredzaamheid schiet volgens hem tekort. Men zou beter de “structurele uitsluitingsmechanismen” aanpakken. Wie in armoede leeft, heeft namelijk ook in onderwijs, gezondheidszorg en vrije tijd extra hindernissen te overwinnen. Mensen in armoede stellen een bezoek aan de tandarts uit, kunnen zich niet inschrijven in een sportclub,…

Tot nader order kan de kinderrechtencommissaris niet anders dan zeggen dat de kinderarmoede in Vlaanderen stijgt.

De voorbije dagen laaide een discussie op over de uitspraken van Vlaams minister voor Armoedebestrijding Liesbeth Homans (N-VA) over de armoede in Vlaanderen. Vanobbergen zegt dat hij op basis van de cijfers die hij heeft enkel kan concluderen dat de kinderarmoede in Vlaanderen niet daalt, maar stijgt. “Ik kan alleen spreken over de cijfers die ik zelf gezien heb en die cijfers tonen me dat het risico op armoede in Vlaanderen stijgt”.

Er wacht ons een serieuze opdracht, ook in het onderwijs. Bruno hoopt dat het boek zeker ook de mensen in opleiding zal bereiken. Voor opleidingen zoals de lerarenopleiding, het sociaal werk, geneeskunde, pedagogiek van het jonge kind, en verpleegkunde moet aandacht voor de strijd tegen armoede prioritair zijn. Het is aan het beleid om contexten te creëren waarbinnen professionals deze strijd ten volle kunnen vormgeven. Armoede volledig uit onze samenleving bannen, zal vermoedelijk nooit lukken. Maar we moeten toch veel beter ons best doen.

Ann haar reactie na de boekvoorstelling: “Ik denk dat we in het onderwijs ook stappen kunnen zetten. Alleen al maar aandacht schenken aan kinderen die in armoede leven en hen laten voelen dat zij ook welkom zijn en talenten hebben en luisteren naar de ouders van deze kinderen, zou een heel verschil kunnen maken.”

Meer info over het boek vind je bij Ann.
“Spelen in zwarte sneeuw”
Bruno Vanobbergen
ISBN: 9789401437981
Publicatiedatum: 06/12/2016
Pagina’s: 142
Uitgever: Lannoo Campus
Ondertitel: Fragiel manifest tegen kinderarmoede

Dit artikel verscheen in Eigen-Wijs 52 (22 februari 2017).

Reacties zijn gesloten.